دُرّ گونه، زیبا و سپید: از گوش تا گوش            گـلبوسه تنها می‌دوید از گوش تا گوش

هر بـار که بابا بغـل کرد اصغـرش را            دست نوازش می‌کشید از گوش تا گوش

در گوش جبرائیل بی‌شک روضه خوانده            وقتی خـداوند آفـریـد از گـوش تا گوش

"روح الامین" را از شب هـفـتم بگوئید            باید تصاویری کـشید از گوش تا گوش

فردای محشر "گردنش" باشد "مدالش"            دارد نشان، طفل شهید از گوش تا گوش

جـای تــورق گــریـه بـایـد کـرد زیــرا            می‌آورد "شیخ مفـید" از گوش تا گوش

با اینکه قد و قـامـتـش در تیـررس بود            یکباره فرمانی رسید از گوش تا گوش

از خستگی خوابـیده بود آشفـته‌اش کرد            تیری که نازش را کشید از گوش تا گوش

تیری که راحت حرمله آن را رها کرد            حلقوم اصغر را برید از گوش تا گوش

وقـتی رباب از حـنـجـر او یـاد می‌کرد            با گریه ناخن می‌کشید از گوش تا گوش